در گوش من حدیث بهار و خزان یکیست

بیم خزان سیاه و امید بهار تلخ

تا گاومان چه زاید در سالهای بعد

امسال ما گذشت چو پیرار و پار تلخ

+ مظاهر مصطفا

اگر کمی بر سر عقایدت کوتاه بیایی، دنیا مجبورت می کند که بازهم کوتاه و کوتاه تر بیایی، آنقدر که دیگر چیزی از تو و عقایدت نماند .

ببین، اصلا کاری ندارد. دستت را در سینه می بری، آرام دلت را بر می داری و می آوری بیرون، آرام !!! بعد آرام صابون را رویش میمالی .زیاد نماند که دلت را خشک می کند . بعد زیر آب ولرم کف ها را می شوری.حالا دل صابون زده ات را آرام می گذاری سر جای قبلی اش . می بینی؟ به همین ساده گی به همین تلخ مزگی :)